O wszystkim ;)

Udało się!!! Przez długi czas ta kwestia stała pod znakiem zapytania, zarówno ze względów finansowych, jak i osobistych, ale ostatecznie się udało! :) W nocy 31 lipca wyjeżdżam nad morze w doborowym towarzystwie :) Po cichu liczę, że pogoda dopisze, nie będzie taka kapryśna jak teraz... A nawet jeśli będzie pochmurno i deszczowo, to ważne, że towarzystwo przednie, więc nudzić się nie będziemy :) Mówię Wam jak się cieszę z takiego obrotu sprawy, wyjazd plus poprawione relacje z M., w końcu jest tak, jak być powinno*... :)))

* A niech mi kurwa ten złośliwy chochlik znów napsuje życie po tym, jak napisałam, że jest już wszystko dobrze, to skasuję ten blog!

Wakacyjne dni mijają mi dość nudno, bo M. często długo siedzi w pracy i po całym dniu spędzonym w domu można na łeb dostać... Dlatego też na siłę wyszukuję sobie zajęcia, bo i pogoda często nie dopisuje, żeby wyjść na dwór poopalać się, czy choćby nawet posiedzieć na powietrzu. Ostatnio babcia nasunęła mi genialny pomysł, żebym sobie kupiła kanwę i pobawiła się w haft krzyżykowy ;) Zmobilizowałam się i wyruszyłam do miasta w poszukiwaniu jakiegoś ciekawego wzoru... Ale nie ma tak łatwo. Zwiedziłam wszystkie możliwe pasmanterie, a tu jak na złość, albo ogromne lub nudne krajobrazy, albo konie... Po co mam sobie wyhaftować konia, jak za tymi stworkami specjalnie nie przepadam? ;) Umyśliłam sobie kota albo psa, a tu deficyt futrzaków... W końcu, po zmuszeniu kilku ekspedientek do przeszukania wnikliwie wszystkich kanw jakie mają, znalazły mi jakiegoś sympatycznego kota :)) Szok, duże miasto, kilka dobrze wyposażonych pasmanterii, a jak człowiek sobie umyśli wyhaftować psa albo kota, to nie ma nic ;)

Oprócz tego staram się zrzucić trochę ciałka, mimo wielkich protestów M., bo według niego jestem szczupła i nie rozumie po co mam się odchudzić. Niestety, ja już tak mam, że mój wygląd bardzo się dla mnie liczy i nie potrafię wyjść taka spasła po zimie na plażę, więc robię co mogę, żeby wyglądać tak jak bym chciała :) W moim wykonaniu walka o sylwetkę jest nieco utrudniona, bo kocham jeść i za nic w świecie z jedzenia nie zrezygnuję, bo nie cierpię chodzić głodna... Dlatego po kilka razy w tygodniu wychodzę do miasta, nawet po to, żeby pooglądać wystawy sklepowe. Do centrum mam 15 min na nogach, a że chodzę szybko, to można powiedzieć, że mam około 1-2 godziny szybkiego marszu jednorazowo, bo po mieście chodzę zazwyczaj duuużo :) Ważne, żeby rozruszać ten mój zasiedziały tyłek, który przez calutki rok akademicki wszędzie woziłam samochodem i zrzucić trochę tego, co mi się zaczęło na brzuchu osadzać... :)

Nie mogę się wyzbyć jednej głupiej rzeczy... Mianowicie, odkąd mam wakacje, dzień w dzień budzę się między 4:30 a 5:30. Oczywiście jak stwierdzę, która jest godzina, to zasypiam znowu i budzę się już o normalnej porze, ale nie rozumiem po jaką cholerę się tak wcześnie budzę, kiedy mogę pospać ile dusza zapragnie? Nawet do szkoły o takiej godzinie nie wstawałam, najwcześniej o 6:45, więc skąd mi się taka pora pobudki wzięła?? Nie jest mi gorąco, nie dręczą mnie żadne ogromne problemy, nie mam koszmarów, nie mam kłopotu z zaśnięciem, zatem dlaczego sama z siebie się budzę o takiej chorej godzinie?! Przez chwilę przyszło mi do głowy, że może dlatego, że szybko się robi jasno i budzi mnie światło, ale opuszczam rolety, jest cały czas ciemno, a ja i tak się budzę... Nie wiem już co mam z tym zrobić, bo chciałabym się wyspać, mam wakacje, po tym całym maratonie akademickim chcę odpocząć i nie mogę...

Chyba muszę częściej pisać, bo potem mi takie długie notki wychodzą, że tylko najwytrwalsi dotrą do końca... ;) Nie wiem co mi jest, że tak mi ciężko zabrać się do naskrobania czegoś... To chyba lenistwo.. :))