Po pierwsze, chciałam Was przeprosić za takie długie milczenie z mojej strony... Przyznam się bez bicia, że wcale tu nie wchodziłam, bo treść komentarzy przychodzi mi również na maila, więc nie było potrzeby tu zaglądać. Po drugie, wena mnie opuściła, za to nawiedziły mnie obowiązki i w wyniku tego nieplanowanie stąd zniknęłam... A teraz możecie na mnie wieszać psy, bo do Was też raz za czas zaglądałam... Nie powiem, że wcale, bo zaglądałam, ale rzadko i w dodatku po cichu, więc opieprz mi się należy.
Pościągam teraz te paskudne pajęczyny i postaram się częściej odzywać.

Miniony miesiąc nie był dla mnie najlepszy, dużo się w życiu zmieniało i momentami czułam się jak w jakiejś telenoweli, ale na szczęście wszystko wróciło do normy i mam nadzieję więcej żadnych takich odchyłów nie doświadczać. Nie będę się rozpisywać o co chodzi, bo było, minęło i już nie należy do tego więcej wracać. Ważne, że teraz jest OK ;-) Przyszła wiosna, wiosenny nastrój mi towarzyszy, więcej energii od razu w człowieku się pojawiło, zatem oby teraz szło tylko z górki :-)

A teraz zmykam nadrabiać zaległości u Was, co prawda dalej po cichu, bo żeby komentować, muszę być na bieżąco, więc dopiero z czasem zacznę się odzywać ;)

Szczęścia nie można kupić. Na szczęście.

Phil Bosmans