Już jestem ;)

Tak, wiem, wieki mnie nie było. Mam nadzieję, że jeszcze mnie pamiętacie ;) Niestety, praca związana z wykonywaniem kartek urodzinowych oraz nauka na poprawki i zaliczenia były ważniejsze... A poświęcić im musiałam praktycznie cały swój czas, wręcz czasem próbując sobie wydłużyć dobę, ale o tym za chwilę. Na szczęście obie misje zakończone sukcesem, więc wracam do życia ;)

Ostatnie 2 tygodnie były koszmarne... Robienie kartek dość mocno mnie zaabsorbowało; nie tyle co zapominałam o reszcie świata, co po prostu widząc ile przede mną roboty, starałam się zrobić jak najwięcej korzystając z ostatniego tygodnia ferii, bo kiedy dochodzi jeszcze szkoła, to ilość czasu, który można poświęcić na zarabianie pieniędzy, drastycznie się kurczy.
Pracy okazało się być tak dużo, że żeby wyrobić się do terminu, musiałam zarwać kolejną nockę z rzędu... Kolejną, bo poprzednią zarwałam na koszt zrobienia testów na zaliczenie z gramatyki (temat gramatyki, mimo, że jest wart zwrócenia uwagi dzięki wykładowcy, jednak pominę... Dopiero co odzyskałam dobry humor, po co to niszczyć? :)). Okazało się, że dzień jest zbyt krótki, aby zrobić to, co się zrobić musi, więc chcąc nie chcąc, musiałam odmówić sobie jedynej relaksującej czynności w ciągu doby i o! Dwie zarwane nocki pod rząd - bardzo przyjemnie. Ale i tak najgorsze jest to, że teraz, kiedy mogę to odespać, to nie chce mi się spać...

Wręcz się sobie dziwię skąd u mnie dobre samopoczucie po dwóch nieprzespanych nocach, bardzo pracujących i wymagających w dodatku, a do tego wszystkiego towarzyszył mi i nadal towarzyszy okropny ból pleców. Właśnie wyszło ślęczenie nad kartkami i książkami przez całe dnie i brak ruchu dalej niż do kuchni lub łazienki. Wczoraj, a właściwie już dzisiaj, bo godzinę 3 rano zaliczam zazwyczaj do "dzisiaj", miałam już łzy w oczach od tego potwornego bólu, ale jak terminy gonią, to się zaciska zęby i jedzie dalej... Dlatego teraz, kiedy już nie rysuje się przede mną kolejne zasiadanie wśród książek, moje plecy postanowiły mi zademonstrować, jak bardzo są mi "wdzięczne" za brak odpoczynków - przy każdym ruchu odczuwam boleśnie każdy, nawet najmniejszy mięsień w plecach...
Oby mój Mężczyzna nie wrócił za bardzo zmęczony z pracy, bo bez masażu się chyba nie obejdzie...

Za bardzo nic się u mnie przez ten calutki czas nie działo, bo rzadko wyściubiałam nos z kartek urodzinowych i testów gramatycznych... W sumie do pewnego stopnia zmarnowane ferie, bo nic a nic nie odpoczęłam, co jedynie bardziej się zmęczyłam, za to na szczęście pierwszy semestr mam już zaliczony i do sesji będzie panowała w miarę luźna atmosfera, więc może w któryś weekend sobie odkuję moje utracone ferie :)

Łańcuszki i nagrody, które na mnie czekają, pojawią się w następnych postach, bo jednak umysł póki co mam zmęczony na tyle, że nie jestem w stanie nic kreatywnego i mądrego wymyślić, zatem zostawiam to sobie na później :) Wizyty na waszych blogach przeważnie nadal będą ciche z mojej strony, choć będę się starała zacząć komentować, jak tylko uda mi się doprowadzić moją niewyspaną, zmęczoną i przeładowaną głowę do ładu, jako że nawet nie potrafię sklecić nawet prostego komentarza na temat, co chyba widać po notce, że jakaś taka bez ładu i składu... No cóż, zależało mi jedynie na tym, żeby dać znak życia, nie na tym, żeby ten wpis był szczytem poprawności językowej lub powalającym na kolana esejem :)
Kolejna notka, lub też notki, szykują się kolorowo, bo może pokażę jakie kartki robiłam przez ten cały czas mojej nieobecności, odpowiem na te szalone łańcuszki blogowe oraz będę się chwalić - przedstawię Wam Dżonego :)